Metrofail-hoofpyn pla ná maande steeds

2012-10-29 07:56

Dié van ons wat (on)gelukkig genoeg is om pendelaars te wees, weet dat treinry nie so eenvoudig is soos ’n kaartjie koop en klim nie.

Ek het einde verlede jaar vir die eerste keer op een van Metrorail se geel gevaartes geklim. My pa het nog saam met my Kaapstad toe gery om seker te maak dat ek nie op die trein beroof of aangeval word nie.

Teen die einde van my tweede week as pendelaar het my senuwees aan ’n draadjie gehang. Ná die hoeveelste Metrofail het ek besluit om ’n Metrobail te doen en eerder Kaapstad se verkeer met my kar aan te durf.

Die petrolprys het sy normale opwaartse gang gegaan en ek het later geen ander keuse gehad as om weer een van die arme siele op die trein te word nie. Dit voel vir my asof dit juis rondom hierdie tyd was wat Metrorail die kluts kwyt geraak het.

Treine wat hulle eie skedule volg het in hierdie tyd ’n normale deel van my oggende geword. Dit was, en is nou nog, geen verrassing as die trein 10 of selfs 20 minute laat is nie. Dit kom natuurlik handig te pas as jy self ’n paar minute langer ingesluimer het as wat wys is, maar oor die algemeen is dit ’n uiters onaangename manier om die dag te begin.

Die regte pret begin wanneer die trein vroeg is. Ek moes een oggend soos ’n Olimpiese atleet teen die trappe ophardloop en het byna my tande uitgeval in ’n maniese poging om die trein te vang.

Dan word daar van tyd tot tyd ’n aankondiging wat soos ’n verdoemenis oor die platform weerklink, gemaak: Een van die treine is gekanselleer.

Ek het nog altyd skape wat agter op vragmotors ingeprop word, jammer gekry. As jy die gelukkige wenner van ’n gekanselleerde trein is, kan jy maar weet dat die trein wat jy dan moet neem net so vol soos die agterkant van só ’n vragmotor gaan wees. Mense storm mekaar uit die pad uit om seker te maak dat hulle die laaste gaatjie op die trein kry.

Selfs al is die trein so vol dat die mense amper aan die ander kant uitpeul, word dit as ’n uitdaging beskou om nog vyf mense in die karretjie te druk.

Een van my gunstelingervarings op die trein tot hede was die eerste keer toe ek sien hoe Metrorail se afgevaardigdes om kom om mense se kaartjies te kontroleer. Die derdeklaspassasiers wat hulle in eersteklas gemaklik maak het, het skielik soos missiele in die gangetjie afgeskiet. Ek het nou die dag by die Kaapstad-stasie gesien dat diegene wat sonder ’n kaartjie of met die verkeerde kaartjie betrap word, ’n boete van R40 moet betaal – iets wat ek glo selde indien ooit gebeur.

Dit is nie nuus dat openbare vervoer in hierdie land veel te wense laat nie. Selfs Metrorail erken in ’n verslag op sy webtuiste dat hy ten spyte van verskeie verbeterings nog steeds nie daarin slaag om te verseker dat 90% van treine by die amptelike skedule hou nie. Luidens die verslag is drie uit elke tien treine ná 30 weke van harde werk deur Metrolrail steeds laat.

Mthuthuzeli Swartz, streekbestuurder van Metrorail Wes-Kaap, mag dalk dink dat die lot van pendelaars die afgelope tyd verbeter het, maar ek kan nie anders as om van hom te verskil nie. Die treine is nou nog net so oorlaai en onbetroubaar soos wat hulle met my eerste treinrit 10 maande gelede was.

Soos alle dinge in hierdie land, is dit noodsaaklik om vrede te maak met die feit dat dinge nie oornag gaan verbeter nie. Net soos dienslewering en verskeie ander sektore sukkel om by te hou met die behoeftes van ons land, is openbare vervoer ook gewoonlik in die knyp.

Om geduldig te wag op verbeterde treindienste blyk die enigste opsie te wees. Span dan sommer dié eienskap in wanneer jy in die gietende reën of skroeiende son vir ’n trein moet staan en wag.

 – Michelle van der Spuy is 'n inhoudsvervaardiger vir News24 Nigeria.

Stuur jou kommentaar aan Michelle

Neem kennis: Nuus24 is ten gunste van vryheid van spraak en 'n diversiteit van sienings. Die opinies van rubriekskrywers wat op Nuus24 gepubliseer word is hul eie, en verteenwoordig nie noodwendig die sienings van Nuus24 nie.